ترانه های ابری

کجای حرمی؟؟؟

ای چراغ حرم یار کجای حرمی ؟

ای شفای دل بیمار کجای حرمی ؟

همه جای حرم از پرتو حسن تو پر است

ای به هر صحنه پدیدار کجای حرمی ؟

تا که بی پرده ببینند رخت را حجاج

پرده بردار ز رخسار کجای حرمی ؟

پای تا سر شده ام چشم تماشا که مگر

چشمم افتد به تو یک بار کجای حرمی ؟

حِجر وحَجر ز هجران تو خون می گریند

زمزمت تشنه ی دیدار کجای حرمی ؟

همه اینجا به محبان علی می نازند

پسر حیدر کرار کجای حرمی ؟

حرمت عترت و قرآن شود اینجا پامال

وارث احمد مختار کجای حرمی ؟

دور تا دور حرم قاتل زهرا نامش

نقش گردیده به دیوار حرم کجای حرمی ؟

شیعه مظلوم ؛تومظلوم؛حرم هم مظلوم

ای حرم را تو نگهدار کجای حرمی ؟

روز میثم شده در این حرم امن خدا

بی تو مانند شب تار کجای حرمی ؟

--------------------------------------------------------------------------------------------

 هم چاه سر راه تو هر دم بکنیم

هم اینکه از انتظار تو دم بزنیم

این نامه چندم است که میخوانی ؟

داریم رکورد کوفه را می شکنیم

        میلاد با سعادت منجی عالم بشریت بر تمام عاشقان آن حضرت مبارک باد

                                       برو ای بهار زیبا....

برو ای بهارزیبا که من از تو بی نیازم

                                     زتو کرده بی نیازم ،رخ یار دلنوازم

تووغنچه های زیبا،من و خنده های جانان

                                    تو وسرو وجویبارت من ونازسرونازم

تو وآهوان مستت تو ونرگسان شهلا

زندگی کوتاهتر ازآن است که به خصومت بگذرد و قلبها گرامی تر از آنندکه بشکنند

                   فرداطلوع خواهد کرد حتی اگر ما نباشیم

فکر می کردم صبح خوبی را در پیش دارم اما این طورنبود خبر فوت مادری را دادند که سالها برای فرزنانش زحمت کشیده بود،شبها نخوابیده بود در غصه هایشان غم دار شده بود و درشادی هایشان شادتر از آنها.

اما حالا به گوشه ای رفته بودند و مادرشان در شبی تاریک،بی سروصدااز درد قلبش جان باخته بود وپیرمرد مریض در نیمه های شب آنقدر فریاد کشیده بود که از آمدن فرزندانش نا امید به سوگ همسرش نشسته بود.

آری پیرزن جان باخته بود اما نه از درد جسمی قلبش بلکه به خاطر دردی که سالها در قلبش خانه کرده بود و در آن شب ،آرام، قلبش را ربوده بود بی آنکه کسی را به زحمت بیندازد.

همه می گفتند ناراحتی قلبش آنقدر نبود که باعث مرگش شود فقط کمی به استراحت و دکتر احتیاج داشته اما حیف ،حیف که فرزندانش حتی آن را هم از او دریغ کردند.

آری مادری که سالها به پای فرزندانش نشست تا آنها به مانند گل شکوفه دهند دیگر نبود.

وحالا فرزندانش به خاطر دیدن روی گل مادر مانع خاکسپاری می شدند اما چه دیر و بیهوده تلاش می کردند.

آیا قدر مادر فقط دیدن روی مادر در آخرین لحظات است یا چیز دیگر؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟

آیا نباید پیش از این ها قدرش را می دانستند؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟

آری باید قدرش را می دانستند ودر وفت حیاتش سپاسش می گذاردند نه حالا......................

--------------------------------------------------------------------------------------------------

این مطالب را نوشتم تا قدر و ارزش پدر و مادر خود را بدانید مادامی که هستند وفروغ چشمانشان روشنی بخش کاشانه امان و وجود گرمشان امید زندگانی امان است.

دوستای گلم فاتحه برای این مادر غریب و دوست داشتنی را فراموش نکنید.

اگر مادر نباشد زندگی نیست

خدا عشق است و مادر کعبه عشق

                                     خیال چشمهای تو....

                                                              عشق من

ناز پرورده ی عشق تو شدم جان منی

                                                      درد خود با که بگویم که تو درمان منی

دین و دنیا و همه هستی من رفته به باد

                                                       هیچ سرمایه مرا نیست تو ایمان منی

یاد تو روشنی ذهن پریشان من است

                                                       در شب تیره هجران مه تابان منی

کوردل بودم و با عشق تو بینا شدم

                                                      روشنی باد تورا ای که تو چشمان منی

زنده کردم دل پژمرده به عشقت ای دوست

                                                     امشبی را که در این خانه تو مهمان منی